ตัวต้านทานเบรก: พารามิเตอร์ การทดสอบ การเปลี่ยน

การอ่านพารามิเตอร์: ตัวเลขสองตัว

ตัวต้านทานเบรกมีตัวเลขสองตัว: ค่าความต้านทานพิกัด (ปกติอยู่หลักสิบโอห์มตามพิกัดของชุดขับ) และกำลังพิกัด (รวมการโอเวอร์โหลดช่วงสั้น) ค่าความต้านทานกำหนดกระแสเบรก กำลังกำหนดว่ารับพลังงานคืนกลับ (regenerative) ได้มากแค่ไหน ตัวทดแทนต้องตรงทั้งคู่: สูงไปเบรกไม่พอ บัสจะเกิดแรงดันเกิน ต่ำไประบบป้องกันกระแสเกินจะตัด กำลังน้อยไปตัวต้านทานจะร้อนเกินหรือไหม้

การทดสอบ: คายประจุก่อน แล้วจึงวัดความต้านทานและฉนวน

ลำดับคงที่: ตัดไฟ รอไฟบอกสถานะการคายประจุของบัส ยืนยันว่าไม่มีไฟ - ถอดปลายข้างหนึ่ง - วัดค่าความต้านทานเทียบกับค่าพิกัด (ค่าคลาดเคลื่อนเกิน +/-10% นับว่าเสื่อม) - วัดเมกเกอร์ระหว่างตัวต้านทานกับโครงเครื่อง - ตรวจด้วยตาหารอยแตก รอยเปลี่ยนสี และขาที่ไหม้ ตัวต้านทานที่มีสวิตช์ความร้อนต้องวัดความต่อเนื่องของสวิตช์ด้วย ข้อผิดพลาดหน้างานแบบคลาสสิกคือ กระแสยังผ่านแปลว่ายังดี - ผ่านกระแสแต่ค่าเพี้ยนก็ยังคงตัดเป็นแรงดันเกิน

ความเชื่อมโยงกับแจ้งเตือน

เมื่อแจ้งเตือนแรงดันเกินจากพลังงานคืนกลับดังขึ้น เราไล่สามทาง: ตัวตัวต้านทานเอง (ค่า / ขาด) เบรกชอปเปอร์ (ทำงานไหม? มีรหัสผิดพลาดไหม?) และภาระงาน (takt หรือโหลดที่เปลี่ยนไปเร็วๆ นี้ดันพลังงานคืนกลับเกินการออกแบบเดิม) เปลี่ยนแต่ตัวต้านทานโดยไม่ไล่สองทางที่เหลือ แรงดันเกินก็กลับมาอีก

ข้อควรระวังในการเปลี่ยน

ตัวต้านทานร้อนจัดขณะทำงาน - รอให้เย็นก่อนสัมผัส ติดตั้งแล้วต้องไม่ขวางทางระบายความร้อน ขันขาตามค่าแรงบิดในคู่มือและทำเครื่องหมายกันคลาย จับคู่หมายเลขชิ้นส่วนกับคู่มือของแบรนด์ (ชุดขับคนละเจเนอเรชันใช้ตัวต้านทานต่างกัน) ถ้าไม่มีหมายเลขในคู่มือ ให้เทียบตามค่าความต้านทาน/กำลัง/ขนาดตัว และบันทึกหลักเกณฑ์การทดแทน