ترمز فقط در لحظه قطع برق کار می‌کند، پس سایش و مشکلات تغذیه نامرئی می‌مانند تا وقتی یک محور عمودی به‌آرامی پایین بخزد. این صفحه روش بررسی و آزمون سرتاسری ترمزها را می‌نویسد.
اگر ترمز آزاد نمی‌شود یا نگه نمی‌دارد، اول بازش نکنید. ولتاژ واقعی سر ترمینال‌های ترمز را در برابر پلاک مشخصات اندازه بگیرید: کنتاکت‌های سوخته رله در مدار تغذیه، هادی‌های با سطح مقطع ناکافی یا ماژول تغذیه ضعیف، همگی افت ولتاژ می‌سازند که ترمز را نیمه‌باز می‌گذارد و روی اصطکاک کار می‌کند. فراتر از افت مجاز، مدار تغذیه را اصلاح کنید نه ترمز را - این رایج‌ترین تعویض قطعه غیرضروری است که می‌بینیم.
لنت ترمز با کارکرد نازک می‌شود، فاصله هوایی بزرگ می‌شود و گشتاور نگهداشت افت می‌کند. ما فاصله هوایی را با شابلون فیلر (feeler gauge) و توانایی نگهداشت را به روش گشتاور، در برابر ارقام کارخانه‌ای همان مدل اندازه می‌گیریم. فاصله هوایی به‌تنهایی کافی نیست: فاصله هوایی در محدوده تلورانس همراه با گشتاور پایین، معمولاً یعنی روغن روی سطوح اصطکاکی نشسته است. آلودگی، ضریب اصطکاک را فرو می‌ریزد و تنظیم فاصله هوایی آن را حل نمی‌کند - لنت نیاز به تمیزکاری یا تعویض دارد.
تعویض ترمز بدون آزمون، تعویض ترمز نیست. استاندارد ما: بارگذاری محور تا 110% مقدار نامی (با وزنه تعادل یا قطعه کار)، قطع برق، نگه‌داشتن به مدت 10 minutes با ساعت اندیکاتور روی محور؛ حرکت صفر یا کمتر از حد مجاز آن مدل یعنی قبولی. حین آزمون، پرسنل از محل دور و ناحیه ممنوعه در زیر محور برقرار می‌شود. اعداد همراه شماره قطعه ترمز و تاریخ در رکورد سرویس ثبت می‌شوند.
خزش آهسته محور پس از قطع برق، ناتوانی در نگه‌داشتن زیر بار سنگین‌تر، صدای سایش غیرعادی یا بوی سوختگی هنگام عمل کردن ترمز - حتی یکی از اینها یعنی آن محور را متوقف کنید، به‌صورت مکانیکی مهارش کنید، و «یک شیفت دیگر» کار نکشید. ترمزِ ازکارافتاده، محور عمودی را پایین می‌اندازد؛ در این مورد هیچ مذاکره‌ای وجود ندارد.
