باتری مرده و داده صفرِ از دست رفته، یک مشکل در دو بدن‌اند: اولی علت است، دومی صورت‌حساب. این صفحه استاندارد کاری ما را می‌نویسد، شامل همان جزئیاتی که بیش از همه اشتباه می‌شود - تعویض با برق روشن انجام می‌گیرد.
انکودرهای مطلق، حافظه موقعیت را در طول قطع برق با باتری نگه می‌دارند. بیشتر مدل‌ها تعویض را با روشن بودن برق اصلی یا برق کنترل می‌خواهند؛ خاموش کنید و پک را بیرون بکشید و حافظه درجا از دست می‌رود. ترتیب ما: تأیید روشن بودن برق کنترل - بررسی قطبیت و شماره قطعه پک - تعویض - بررسی مجدد ولتاژ - ثبت مقدار موقعیت تک‌تک محورها. دو نفر: یکی تعویض می‌کند، دیگری قطبیت را چک می‌کند.
مسیر یک، مرجع‌گیری دقیق با فیکسچر: بهترین دقت، نیازمند توقف و فیکسچرها - مسیر استاندارد. مسیر دو، بازیابی تقریبی از علامت‌های مرجع مکانیکی یا شاخص‌های کارخانه: دستگاه را دوباره به حرکت درمی‌آورد در حالی که مرجع‌گیری دقیق رزرو شده است - برای خطوطی که نمی‌توانند منتظر بمانند. مسیر سه، بازیابی از سوابق: وقتی مشتری داده‌های کالیبراسیون یا نسخه‌های پشتیبان برنامه را نگه داشته، مستقیماً از همان‌ها با کمترین هزینه بازیابی می‌کنیم. توصیه ما بر اساس فوریت تولید است و در پرونده ثبت می‌کنیم کدام مسیر و چرا انتخاب شد.
موفقیت مرجع‌گیری صفر، به معنای درستی مرجع‌گیری نیست. دو بررسی: تکرار موقعیت‌یابی روی یک مرجع ثابت (ما 10 بار اجرا می‌کنیم و پراکندگی را می‌گیریم)؛ کنترل نقطه‌ای 3 تا 5 نقطه تولیدی زنده مشتری. خارج‌بودن از تلورانس یعنی خود نقطه مرجع باید دوباره بررسی شود - محوری که گیربکسش تعویض شده ممکن است علامت صفر مکانیکی‌اش جابه‌جا شده باشد، و آن نیاز به تعیین مجدد نقطه مرجع دارد، نه تکرار مرجع‌گیری.
پک‌ها برای دو تا سه سال طراحی شده‌اند و تابلوی داغ این مدت را کوتاه می‌کند. ولتاژ باتری یک قلم ثابت در تک‌تک سرویس‌های ماست؛ زیر آستانه، بدون انتظار برای آلارم تعویض می‌کنیم. همین یک عادت، بیشتر حوادث «توقف خط برای مرجع‌گیری صفر» را حذف می‌کند.
